Voor een kind in Birma

.

Als jij later groot bent

hoe kun je dan geloven.

Dat de man die jij papa noemt

een vrouw verkrachtte.

Dat de man van die vrouw

jouw huis in brand stak.

Dat men dat deed om je te bevrijden

uit de kringloop van wedergeboorte.

Dat je dan nooit meer

hoeft te lijden.

Voor Martin Aart de Jong

Schijt

.

De eksters poepen cranberryrode klodders

vanaf de goot op onze natgeregende fietsen.

Waarbij nat natuurlijk overbodig is:

ooit iets drooggeregend zien worden?

Droogregenen doet denken aan drogredenen.

Ze bestaan niet. Alleen in het hoofd.

Zoals jam die vanzelf wel weer wegspoelt.

Ook zonder zomer is mijn eiland mooi.


.

Serenade in E, Opus 22

Dvorak en alweer alleen.
Straks wil ik niets anders meer.
Buiten en binnen in mij mist het.
Pijpenstelen en het glazen potje
naast de rookstoel van mijn vader.

De eerste keer, het vrijstaande huis
aan de bergweg, de vreemdduitse taal
die ik versta maar nog niet waag te spreken:
de gêne van het jonge meisje. Het voor het eerst
alleen, de wind giert om het huis, de balken braken,
steunen onder het gewicht van het halfvergane dak.
Het bed trilt van de vrachtwagen die voorbij dendert.
Zij hoort het niet, is ondergedompeld in de schoonheid
van de trieste wals, zij luistert keer op keer op keer opnieuw.





.
20-11-2010/bew. 24-06-2012

Klik en luister hier: Serenade in E, Opus 22

Stom

Ik hou van oud en vaalversleten.

Van afgebladderde wangen,
uitgevallen ogen.
Van benen uit de kom,
bungelend
aan een te slap elastiekje.

Maar ik schrijf gedichten als barbiepoppen.

.

hoe omschrijf je het geluid van

negen streepjes zon door luxaflex

kleren op een hoop die bewegen

dingen die de buren verplaatsen

ongelukken met vrachtwagens

dubbele files bij afrit Zomeren

tuinen die mannen aanvegen

planken die onkruid slepen

bomaanslagen in Arabië

lentes op pinpassen


een vogel

.

.

wat verder ter tafel komt

.

laten we het vandaag eens hebben

over discutabele dingen
die niet of bijna niet meer houdbaar zijn

zoals de beschimmelde Hollandse

aardbeien en de linksdraaiende biogarde

niet dat rechtsdraaiend beter zou zijn

of import minder zou bederven

maar laten we het in ieder geval hebben

over die dubieuze groene puntjes
en ze op de agenda zetten




.

Tunnelzicht

.

Fietsroltrap Maastunnel. Er komt een vreemde snuiter met rode capuchon de voetgangerstunnel uit. We komen tegelijk bij de roltrap en hij laat mij voor. Direct stapt hij na mij op de roltrap, zo dicht mogelijk tegen het achterwiel van mijn fiets aan. Ik verwacht dat hij alsnog langs wil lopen, maar hij blijft staan. Houdt mijn bagagedrager met fietstas vast. Ik vertrouw het niet. Hij kijkt me aan. Laat de bagagedrager voorzichtig los. En is verbaasd dat de fiets uit zichzelf blijft staan. Hij is een kop kleiner dan ik zie ik nu. Hij zegt iets, ik versta hem slecht. “Mooie fiets!” Dan ziet hij mijn fietssleutel met daaraan een sleutelhanger met een paars knuffeltje. Hij wil het aanraken. Lacht een beetje onbeholpen. Raakt daarna mijn zadel aan. Ziet de fietssloten. “Drie” zegt ie, “Een, twee drie.” Hij doet me denken aan een kleuter die dicht in de buurt van zijn moeder blijft. We zijn boven. Hij zegt me gedag en ik fiets weg. Als ik omkijk staat hij voorovergebogen, nog steeds met de rode capuchon over zijn hoofd. Ik stap af en maak een foto van de jongen die vandaag mijn hart stal.

.