Inland Navigation. Requiem.

Inland Navigation.
Requiem.


Zwijg mijn zeemansgraf
Wees stille getuigen
Ga mij voor

Vader, broeder, zoon ineen
Uw ledematen afgerukt
Verzonken

Onverwacht nog immer daar
Verraad als golfslag
Diep in mij

Wester Paviljoen

‘Ja, dit is een fijne plek, de beste plek van het terras. Want je moet wel iets kunnen zien hè, op zo’n terras. Ik ben eerlijk, ik wil wat zien, daarom kom ik hier.’

‘Kom je hier vaak dan?’

‘Altijd, zo aan het eind van de middag, zo tot een uur of negen. Ja, ik kom hier graag.’

‘Dan woon je hier vlakbij zeker?’

‘Nee, Overschie. Maar da’s niet zo ver hoor, tien minuten, hooguit.’

‘Hoe kom je dan, met de auto..?’

‘Ja, met de auto. En die zet ik dan verderop neer, bij het Riagg, die parkeerplaats ken ik goed hè…
en soms kom ik ook met de bus. Die stopt hier vlakbij, ook makkelijk hoor.’

‘Ja.’

En nou met dat warme weer, ja, dan zie je tenminste nog es wat hè. Vorig weekend met dat eh, hoe heet dat eh…’

‘Zomercarnaval?’

‘Ja, dat ja, zat ik hier ook. En laat ik maar eerlijk zijn, ik kom natuurlijk om te kijken hè. Want ja, ik ben een man hè, en dan al die tieten, grote, kleine, en van die hele volle die er zo bijna uitpuilen, ja, je kijkt toch hè, daar kom ik eerlijk voor uit.’

‘……’

‘Ja, voor jullie vrouwen is dat natuurlijk minder, dat snap ik wel. Maar er waren ook wel mannen hoor, met veel borsthaar enzo, dus da’s voor jullie dan weer leuk.’

‘…..’

En aanstaand weekend moet je ook gaan hoor, dan is dat eh, hoe heet dat ook alweer, met dat dansen….

‘De Dance Parade…?’

‘Ja, dat ja. Da’s ook leuk hoor. Valt er ook weer van alles te zien. Ook voor jullie hoor….’

Waarzin

ik ben
gelukkig

waar ik
steeds meer
samen val

alles kan

buiten beeld is zij

als de dikke spataderen van de vrouw die
onkruid wiedt in haar te korte bloemetjes-
jurk verdwijnen

als de man met vuilniszak bij de container
het mes in zijn hand niet meer zijn

uit de zak steekt de kop van een karper
de hond achter op de fiets daarentegen
kijkt haar niet meer aan











17,19-07-2009

Treurwilgen Condensatie, of: Creatief met Taal of: Portugees dichter gezocht (experiment)

Ik liet het al eens eerder vallen, ik zou wel eens wat van mijn gedichten in het Portugees willen (mee) vertalen, maar mijn Portugees is daar verre van toereikend voor. Toch wilde ik eens een poging wagen, dus leve internet, leve google!
Zie hier mijn experiment met mijn laatst geplaatste gedicht.

Dit is de Nederlandstalige versie:

ainda uma vez


haar rug
tegen de
stenen muur

klinkers
gloeien wit-
heet na

golfplaten
wenen condens
op bevlekte lakens


Daar liet ik een vertaalmachine op los, en het werd dit:

nog eenmaal

deportaremos

contra

muro de pedras

vogais

branco brilhante

é depois

ondulado

chorar condensação

coradas em folhas


Ziet er heel aardig en poëtisch uit, niet? En als het niet helemaal klopt kan ik het nog altijd op dichterlijke vrijheden gooien.

Maar toch....ik ben er niet gerust op. Ik ben namelijk zo af en toe best wel een ietsepietsje heel kleine beetje pretentieus en wil wel dat er iets van de door mij ingelegde poëzie, beeldspraak en essentie overeind blijven.
Dus heb ik toch nog maar even verder gepuzzeld.
De oplossing leek eenvoudig: ter controle het gedicht gewoon terugvertalen naar het Nederlands, met hulp van dezelfde vertaalmachine:


ainda uma vez

haar terug

tegen

stenen muur

klinkers

helderwit

vervolgens wordt

golvend treurwilgen

condensatie

gekleurde bladeren

Tja…. haar terug is wel erg mooi, passend en tot de verbeelding sprekend, evenals de treurwilgen, want met die bomen heb ik wel wat, dus....leve de poëzie dan toch maar, en vooral leve de dichterlijke vrijheden van google?
Nee, Natuurlijk niet. Na wat gepuzzel met en zonder google, kwam ik op deze versie uit, maar ik ben er in het geheel niet gerust op (zie de vrije schrikkel/google vertaling ernaast)


a ela costas / met haar rug
contra o / tegen de
muro de pedras / muur van steen

o chão / de grond
arde quente / brandt heet (brandwonden, volgens google??)
sem chama / zonder vlam

telhado de zinco / dak van zink
chorar condensação / huilt condens
em coradas folhas / op bevlekte lakens (gekleurde bladeren?)


Conclusie:
Als het je ontbreekt aan inspiratie of als je je verveelt, experimenteer eens met een vertaalmachine. Vooral voor de lol en nieuwe beelden die het oplevert.

En verder: Portugese dichters: bem-vindo, wees welkom op mijn weblog!

ainda uma vez

haar rug
tegen de
stenen muur

klinkers
gloeien wit-
heet na

golfplaten
wenen condens
op bevlekte lakens

De waker, de slaper en de dromer

Terwijl de wind steeds verder opstak en de klanken zich lieten dragen
De druif zich liet snoeien en luisterde naar muziek die uit de storm ontsnapte
Duiven wachtten op haar gedachten die ik de andere kant op stuurde

Terwijl het in de verte rommelde en onweer langzaam naderde
De maan de dijk wilde verlichten en de avond onmerkbaar dichterbij kwam
Vroeg zij zich af hoe het aan de andere kant van het dorp was

Of er iemand was die ergens op een dijk kon horen wat onzichtbaar was
Of er iemand was die terwijl de zon doorbrak net als zij wist dat regen dreigde
En ik wist dat er niet meer was dan het dorp dat om bescherming vroeg





05-07-2009